PE 22-28 10mg

TREK-1 (TWIK-related K+ channel 1, KCNK2) jest dwuporowym kanałem potasowym „tła”, który ustala spoczynkowy potencjał błonowy neuronów i jest modulowany przez temperaturę, rozciąganie mechaniczne, lipidy oraz różne sygnały neuroprzekaźnikowe. Myszy knockout TREK-1 wykazują zmniejszone zachowania podobne do depresyjnych i odporność na anhedonię indukowaną stresem. Konwencjonalne antydepresanty, w tym SSRIs i leki trójpierścieniowe, częściowo hamują TREK-1 oprócz swoich głównych celów. Doprowadziło to do hipotezy, że hamowanie TREK-1 przyczynia się do skuteczności przeciwdepresyjnej, a spadin/PE-22-28 pozwalają testować tę hipotezę z użyciem bardziej selektywnych antagonistów TREK-1.

Opublikowane badania na gryzoniach prowadzone przez grupę Mazella i innych wykazały, że PE-22-28 wywołuje efekty podobne do przeciwdepresyjnych w standardowych testach behawioralnych (test wymuszonego pływania, test zawieszenia za ogon) oraz w modelach przewlekłego łagodnego stresu. Efekty obserwowano przy dawkach IP lub IV i wydawały się obejmować mechanizmy związane z TREK-1. W niektórych badaniach związek wykazywał także efekty dotyczące neurogenezy hipokampalnej. Wszystkie dowody są przedkliniczne -- nie przeprowadzono badań klinicznych u ludzi. Dane wspierają PE-22-28 jako użyteczne narzędzie do badań TREK-1 w kontekstach biologii nastroju.

Konwencjonalne antydepresanty (SSRIs, SNRIs, leki trójpierścieniowe) wpływają na wiele celów -- transportery monoamin, różne receptory i kanały jonowe, w tym TREK-1. Ta polifarmakologia utrudnia przypisanie konkretnych efektów modulacji TREK-1. Względna selektywność PE-22-28 wobec TREK-1 czyni go bardziej użytecznym do określania, które efekty związane z działaniem przeciwdepresyjnym są konkretnie pośredniczone przez TREK-1, a które wymagają mechanizmów monoaminergicznych. Ta swoistość jest cenna dla badań mechanistycznych, nawet jeśli sam PE-22-28 nie jest rozwijany jako kliniczny antydepresant.